(F)ach!

-Przydałby się tu zmysłowy fachowiec.

-Zmysłowy?

-No, taki co to wiesz, wszystko potrafi.

-Zmyślny chyba.

-A co ja powiedziałam?

No. Także ten.

Wiosna przyszła:)))

Jadą wozy kolorowe taborami

Wiodę ostatnio cygański żywot.

Rozbijam się po królestwie tymczasowości i prowizorycznych rozwiązań, równocześnie ubolewając wielce, że, miast bezspornych atrybutów: smagłej cery i ócz czarnych, przypadły mi akurat te dość wątpliwe walory tejże grupy etnicznej.  

Kawalerka, którą z zachwytem i radością eksploatuję od pół roku, została wystawiona na sprzedaż i teraz, co jakiś czas, przechadza się po niej tłum zwiedzających. W międzyczasie (niczym gorliwy kustosz usuwam piach naniesiony przez fale potencjalnych nabywców i) z obecną właścicielką prowadzę dość dwuznaczne rozmowy w obecności mych służbowych kolegów, których (z kolei jednoznaczna) domyślność kwalifikuje mnie do grupy zawodowej czerpiącej nieposkromione podatkami zyski:

- przyjdę dziś do ciebie z klientem – zaczyna koleżanka, nieświadomie gładko wchodząc w rolę alfonsa.

- dobrze

- będziemy jak zwykle wieczorem

- mhm

- około dwudziestej dam ci sygnał

- ok. będę przygotowana – kończę ja. 

W gruncie rzeczy, miast grać akuratną jawnogrzesznicę, powinnam rozpocząć działalność dywersyjną wobec domniemanego suterena.

Rozkładać pułapki na myszy po kątach garsoniery, rozszczelniać jej krany i okna oraz bogato ilustrować zacieki na ścianach … Zaś w czasie bytności klientów wypadałoby głośno wyrażać skargi na hałaśliwe i najpewniej obciążone kryminalną przeszłością sąsiedztwo, a po przepędzeniu wszystkich chętnych – nabyć okryte złą sławą studio za bezcen (odzyskać wolność i stać się na powrót przyzwoitą kobietą;)  

Tymczasem ja, BARDZO PROSZĘ, nie dość, że ogarniam mieszkanie przed wizytami zainteresowanych, to jeszcze w pracy do szczętu szargam sobie opinię.

Choć po prawdzie i sabotowanie byłoby bez sensu i prostowanie domysłów kolegów bezcelowe. 

Kto w tym kraju uwierzyłby cygance?

I to jeszcze takiej

będącej wielkim picem

z szarym wejrzeniem

i bladym licem;)

Jurassic Park

Radio to jedyny termometr jaki mam pod ręką, a ponieważ od rana deklamuje ody do pogody, opuszczam mieszkanie w radosnym przekonaniu, że oto za chwilę wpadnę w miarę ciepłe objęcia poranka.

A tu za drzwiami na dzień dobry srogi kopniak

ZIMNO. HA! Cieszysz się? to znowu ja!

Nie, NIE ZACHWYCA MNIE TA MONOGAMIA

może i rzeczywiście temperatura kolebała się w okolicach zera, ale trudno mi to było odczuć, gdyż wiatr ciskał we mnie ładunki ujemne.

A tu jeszcze głos z portierni,

- dzień dobry

- dzień dobry

- przyjemnie dziś rano, prawda?

- ?! NIEPRAWDA!

Albo ta pani dorabia sobie w radiu, albo ja faktycznie mam zbyt wysokie wymagania.

Szczęście w nieszczęściu, że garderoby zimowej tak łatwo i na pierwsze zawołanie rozentuzjazmowanego tłumu z grzbietu nie zrzucam. Choć bardzo bym chciała. Choć mi to po nocach się śni i marzę o tym nieustannie.

Wciąż nie stać mnie na striptiz wiosenny .

I teraz przez kliniczną bezsenność zdrowego rozsądku i kompletny brak zaufania do świata nie mogę już patrzeć na wierzchni mój przyodziewek. 

i co dzień z obrzydzeniem go na siebie naciągam 

i co dzień z ulgą wielką z siebie zdzieram.

I naprawdę żadnego dobrego słowa dla niego już nie mam.

A tu ostatnie wieści niosą, że w najbliższych latach będę musiała spuścić z tonu i do ciepłej odzieży nabrać więcej sympatii i szacunku. Płaszcz bowiem niedługo awansuje na odzienie całoroczne.

Tak zawrotną karierę prognozuje mu Pan dr Chabibullo Abdusamatow z Rosyjskiej Akademii Nauk – który głosi, iż nadchodzi mała epoka lodowcowa.

Ziemia przez najbliższe kilkadziesiąt lat zamierza stygnąć.

Kilkadziesiąt lat!

Filiżance kawy wystarcza kilkanaście minut.

Mi oka mgnienie.

A ta sobie daje kilkadziesiąt lat!

KILKADZIESIĄT LAT.

Także ten

Wyrok zapadł.

Barchanowe ciuchy są skazane na sukces

- ja na wyginięcie.

Na pohybel!

Masowo odwoływane są imprezy plenerowe.

Żużlowcy odwołują swoje mecze.

Koledzy ogłaszają żałobę na sali z powodu odwołania strzelanki.  

A ptaki odwołują wiosnę i odlatują do ciepłych krajów.

I tylko mały punkt na mapie świata tego broni nie składa

(i nie jest to wcale mała wioska Galów!:)

Ulica Bułgarska w Poznaniu ponoć nie da się ostudzić.

I w najbliższy piątek Pan Trener Lecha ma zgotować drużynie przeciwnej piekło.

we'll see about that

nie bardzo uśmiecha mi się ganianie po stadionach, celem ogrzania zmarzniętych stóp w grzesznym ciepełku, które notabene wcale takim pewnym nie jest. Dlatego zastanawiam się, jakby tu samej dobrać się do kuszących czeluści piekielnych.

Otóż za-sa-dni-czo jestem przeciwna karze śmierci.

Nie przekona mnie żadne nawet gdyby.

Żadne.

Ale raz mogłabym zrobić wyłom w tym prawidle.

Jeśli na krześle siedziałaby ONA - wcisnęłabym guzik bez wahania.

I wydusiła z niej ostatnie tchnienie. 

I dalibóg z radością patrzyła jak kona.

Bo taka łapczywość winna być karana.

Bo trzeba znać umiar.

I za grzechy główne płacić słono.

Dlatego pierwsza ukręciłabym ZIMIE stryczek

I nabożnie skopnęła spod niej stołeczek. 

HOWGH